Mijn hele leven ben ik geïnteresseerd in politiek. Eerst in Nederland. Ik probeerde altijd dicht tegen de politiek aan te schuren, al wist ik goed dat ik nooit de tijd zou hebben om zelf professioneel politicus te worden. Hoewel ik inmiddels al meer dan vijf jaar in Israël woon, heb ik nog steeds contacten in de Nederlandse politiek. Die belangstelling is nooit verdwenen. Als een vlieg op de muur Ik moest daaraan denken toen ik … [Lees verder]
Met de tennisrackets in de achterbak reed ik over de Amstelveenseweg. Vlak voor de oprit naar de A10 rijd ik op de tweede baan rechts zodat ik rechtdoor kan richting Amstelveen. Nog geen vijftig meter voor het viaduct blijken die twee rijbanen afgesloten en wijst een verlichte pijl de oprit op. Ik schrik me rot. Er is geen andere optie. De auto’s voor me maken de bocht al richting oprit. Ik weet dat ik de … [Lees verder]
Het begrip ‘Joods-christelijke traditie’ is in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog met oprecht goede bedoelingen omkranst. Het staat voor veelsoortige ontmoetingen tussen Joden en christenen, vooral in zogeheten ‘leerhuizen’, in een poging elkaar na eeuwen Jodenvervolging en discriminatie beter te leren kennen. Daarbij ging (en gaat) het vooral om de kennismaking met de door christenen vergeten Joodse wortels van het christendom en om het zoeken naar wat de beide tradities gemeenschappelijk hebben. Er is … [Lees verder]
Bloeme Evers heeft Amsterdam zien veranderen, zoals ook haar eigen leven drastisch zou veranderen. De tragische dood van zoon Sem werd naast haar eigen oorlogservaringen een tweede rode draad in haar leven. Zoon Raph zegt daarover in Bloeme’s raadsel (documentaire van Erga Netz, uitgezonden op 14 december 2017, anderhalf jaar na haar overlijden): het overlijden van Sem was een trigger waardoor ze eindelijk het rouwproces over de Tweede Wereldoorlog kon beginnen. Na de oorlog moest iedereen … [Lees verder]
Al heel jong keken wij naar cowboy- en Indianenfilms. Toen al wist ik dat we gemanipuleerd werden door te moeten denken dat er altijd ‘bad guys’ waren. In dit geval de Indianen. Dit bleef een terugkerend thema in de Amerikaanse politiek: altijd waren er bad guys. In de jaren vijftig had je de commies (communisten) met de beruchte verhoren en rechtszaken onder senator Joe McCarthy. Later had je president Bush met zijn ‘As van het Kwaad’ … [Lees verder]
“Ze zegt dat je volgende week vooral het geluid hard moet zetten.” Op dit spannende moment lieten we je vorige week achter. We beloofden een video waarin Bar Vingerling op het terras van Tony’s Coffee enkele karakteristieke Portugese melodieën a capella voordraagt.* Maar Bar kwam met een beter idee. Hij wil die opname samen met David Nunes Nabarro maken, zodat niet alleen de muziek, maar ook het verhaal achter deze eeuwenoude Portugese traditie verteld … [Lees verder]
Aanstaande zaterdagavond laat, uitgaande sjabbat, is alweer het vierde deel te zien van de serie ‘Etty’ op NPO2. In de vorige afleveringen maakten we kennis met hoofdpersoon Etty Hillesum, schrijver Klaas Smelik (mijn vader) en psychochiroloog Julius Spier. Daarnaast zagen we de fictieve vriendin Lizzie (een combinatie van Etty’s hartsvriendinnen Liesl Levie en Leonie Snatager) en huisbaas/minnaar Pa Han. Daarmee zijn de kaarten geschud en vragen we ons af: hoe gaat het nu aflopen tussen … [Lees verder]
Lilly liep een tijdje zwijgend naast mij na het verlaten van het Amsterdamse Bostheater. Dat gebeurt zelden. Normaal gesproken heeft zij na een voorstelling onmiddellijk een oordeel klaar. Over het decor. Over de muziek. Over de acteurs. Over de kwaliteit van de catering. Vooral over de kwaliteit van de catering. Nu bleef het opvallend stil. Pas bij de parkeerplaats keek ze omhoog. “Levie?”“Ja?” “Volgens mij heb ik vanavond heel veel over onze zwager Spinoza gehoord, … [Lees verder]
“Levie, waarom hoor ik dit nú pas?” “Wat bedoel je, Lilly?” “Dat er een musical over de zwager van onze familie speelt en niemand mij heeft uitgenodigd!”Ik kijk haar aan. “Welke zwager?” Lilly zucht diep, zoals alleen een ruwharige teckel met sefardische ambities dat kan. “Baruch Spinoza natuurlijk. De broer van Rebecca d’Espinosa. En Rebecca trouwde volgens onze familielegende met Samuel de Casseres. Dat maakt Spinoza zo ongeveer de zwager van de hele misjpoge. Ik … [Lees verder]
“Itamar Ben-Gvir zit aan Netanyahoe’s kant van het spectrum. Zij delen een aantal grondideeën over de staat Israël en de toekomst daarvan.” Aldus hoogleraar Joodse Studies Bart Wallet in de recente aflevering, nummer 72 alweer, van de boeiende podcastserie Wallet&van Weezel. “Een deel van het Israëlische electoraat gaat hiervoor. Veel meer dan voor de andere radicaal in de regering, Bezalel Smotrich.” “Daarom”, zo denkt Wallet, “zal Netanyahoe Ben-Gvir nodig hebben als hij na de verkiezingen weer … [Lees verder]
Ooit kwamen Joden in Amsterdam samen in het Concertgebouw om de geboorte van Israël te vieren. Vandaag annuleert diezelfde concertorganisatie een Chanoeka-concert omdat een cantor in de IDF heeft gediend. Hoe bitter ironisch. Hoe pijnlijk is deze cirkel. Bij de tentoonstelling ‘Mokum’, nu te zien in de Nieuwe Kerk over het Joodse leven in Amsterdam, hangt de plakkaat die hieronder is afgebeeld. Die beschrijft hoe op 16 mei 1948 circa vierduizend Joodse Nederlanders samenkwamen in … [Lees verder]
Terug in Nederland na vijf weken Israël met raketten, zon en zee heb ik het gevoel in een ander land te zijn. Nooit eerder werd ik getroffen door zo’n anti-Israël sentiment. Nederlandse Joden zijn angstig geworden. Ze ontdoen zich op straat van Joodse kentekens. Ik vroeg een goed ingewijde Amsterdamse of het gevaarlijk voor me zou zijn een keppel op straat te dragen. Ze keek me aan alsof ik gek ben. ‘Niet doen’ zei ze. … [Lees verder]
Ineens staat een Israëlische zanger op het Eurovisiepodium die vloeiend Frans zingt. En onmiddellijk begint ergens diep in mijn hoofd een kleine Sefardische archivaris nerveus met oude scheepslijsten, genealogieën en havenschema’s te gooien richting Bayonne, Bordeaux, Amsterdam en Curaçao. De Israëlische deelnemer dit jaar heet Noam Bettan. Hij vertegenwoordigt Israël met het nummer Michelle — gezongen in het Hebreeuws, Engels én Frans. En nee, ik zeg niet dat hij bewezen Sefardische roots heeft. Dat weten … [Lees verder]
14 Elloel is het de tweede jaartijd van mijn vader, Leo Mock. Dit bewoog mij ertoe te reflecteren op de wijze waarop het Jodendom invulling geeft aan het rouwproces. Zoals met veel thema’s in het Jodendom, is er ook op dit gebied een breed scala aan regels, rituelen en gebruiken. Hoewel de detaillistische aard ten aanzien van sommige thema’s soms ingewikkeld kan zijn, ervoer ik het op dit vlak als een houvast die richting gaf … [Lees verder]
“De zes ontsnapte Palestijnen zijn voor ons, Palestijnen, vrijheidsstrijders.’ Deze uitspraak van de Palestijnse gouverneur van Jenin pikte ik op tijdens een vrijmoedig interview op Reshet Beth, de Israëlische radiozender. Voor Israël zijn de zes zware misdadigers terroristen van de Islamitische Jihad, die wegens moord en poging tot moord op Israëlische staatsburgers lange straffen uitzaten in de zwaarbewaakte veiligheidsgevangenis Gilboa in het noorden van Israël. Met lepeltjes zouden ze onder de gevangenis door een gang … [Lees verder]
Kees Kok:
Beste Annelien, Wat goed van je te horen. Ik heb heel mooie herinneringen aan je vader, die ik ooit portretteerde…
Ruth Feigenbaum:
Mooie recensie lieve Marja!
Saskia Zeegen:
Mijn vader is in de snoge opgegroeid en woonde toendertijd tegenover het Rembrandthuis waar zijn vriendje woonde. Hij had een…
Mari Martens:
Het doel van Netanyahu's steun aan Hamas was niet hen te beteugelen, maar de Twee Staten oplossing te saboteren. Zolang…
Kees Maaswinkel:
Dat deze man ooit ministervan Buyitenhlandse Zaken is gemaakt is onbegrijpelijk.
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick
